Algemene info

Geografie van Kreta

De oppervlakte bedraagt ongeveer 8.300 vierkante kilometer, ligt in het zuiden van de Egeïsche Zee en vormt de grens met de Libische Zee. Kreta is 260 km lang en de breedte varieert van 12 km (bij Lerapetra) tot 60 km (tussen Dion en Lithinon). Kreta is bergachtig en van oost naar west zijn er drie gebergtes. In het westen bevindt zich het Levkage gebergte (Witte Bergen), waarvan de Pahnes met 2.450m de hoogste top is. In het centrale deel van Kreta bevindt zich de Ide Oros of Pseloreites met de Psiloritis als hoogste berg (ook 2.450m). In het oosten ligt de hoogvlakte van Lassithi waarvan de Dikti met 2.150m de hoogste berg is. De bergen bestaan veelal uit kalksteen en bevatten veel grotten en kloven. Er lopen door Kreta een aantal riviertjes die een groot deel van het jaar droog staan.

De kustlijn is ruim 1.000 km lang. De zuidkust van Kreta kenmerkt zich door de steile rotswanden. De noordkust is vlakker en aan deze zijde bevinden zich dan ook de meeste stranden. De weinige strandjes aan de zuidkust liggen meestal afgelegen in inhammen. De afstand tussen Kreta en het vaste land van Griekenland is ongeveer 100 km. 300 km ten zuiden van Kreta ligt het land Libië.

De grootste stad van Kreta is Heraklion met ongeveer 145.000 inwoners. Andere belangrijke steden zijn Chania, Rethimnon en Agios Nikolaos. Administratief is het eiland opgedeeld in vier districten: Chania, Rethimno, Heraklion and Lasithi.

Geschiedenis van Kreta

Kreta is ontstaan door het over elkaar schuiven van Europese en Afrikaanse continentale platen op vergelijkbare wijze als waarop de Alpen en de Himalaya zijn ontstaan. De oudste tekenen van beschaving op Kreta dateren uit ongeveer 6500 v. Chr. toen volkeren uit Azië zich naar het eiland begaven. Deze periode staat bekend als het Neolithicum en kwam ten einde in ongeveer 3000 v. Chr. Rond die tijd bloeide de Minoïsche beschaving op. Deze bracht goede zeevaarders, handelaars en landbouwers voort. Omdat zij vrijwel de gehele oostelijk Middellandse Zee onder controle hadden en vrijwel geen vijanden hadden, konden zij zich ontwikkelen tot een bijzonder hoge beschaving. Knossos was vermoedelijk een belangrijk ceremonieel en politiek centrum. Aan deze Minoïsche beschaving kwam rond 1400 v. Chr. een einde na een waarschijnlijk allesverwoestende aardbeving en vulkaanuitbarsting (Thera).

Rond 1000 v. Chr. trokken volken vanuit het Griekse vasteland naar Kreta en brak de Dorische tijd aan. De daaropvolgende 2500 jaar worden gekenmerkt door een aaneenschakeling van oorlogen. Achtereenvolgens vielen Romeinen, Arabieren, Byzantijnen, Venetiërs en Turken het eiland binnen.

In mei 1941 kwamen Duitse parachutisten in het westen van Kreta in een poging het eiland over te nemen. Na een zware strijd tussen Australiërs, Nieuw-Zeelanders en Grieken enerzijds en Duitsers anderzijds, viel Kreta uiteindelijk in handen van de Duitsers.